Stefan van den Berg oor drie stembusse, vervolgde Christene en die cloud

In hierdie episode van Christelike Perspektief op die Nieuws op Radio Kaapse Kansel 729 AM praat Anton met Stefan van den Berg, wat vanuit Johannesburg uitsaai. Stefan begin met die feit dat 6 miljard mense op die planeet in lande woon waar hulle stem by die stembus nie vrylik en regverdig tel nie — tog staan party ure lank in die tou om een stembriefie in 'n stembus te laat val. Hy kyk dan na drie stembusse. Eerstens Noord-Korea: in Maart het Kim Jong-un by 'n steenkoolmyn vir homself gestem, en die amptelike uitslag was 99,99%. Om teen te stem, moet jy 'n pen optel en die naam deurstreep — voor die oë van die overheid, in die oopte, met ernstige gevolge. Noord-Korea staan vir die 23ste keer eerste op die wêreldwachtlys van lande waar Christene die ergste vervolg word. Tweedens die lande met oop stembusse — die VSA, Brasilië, Nieu-Seeland en Israel — waar miljoene in die toue gestaan het; in Israel was die stemopkoms die hoogste nog, en hulle is steeds besig om 'n regering te vorm. Die wonder van die stembus is dat niemand weet hoe dit gaan eindig nie, en tog het net oor die helfte van Suid-Afrikaners gestem — dalk 'n soort "pothole fatigue." Mense staan nie ure in die tou as hulle nie hoop het nie; hier kan een stem alles verander. Derdens Eritrea, waar daar in meer as 30 jaar geen nasionale verkiesing was nie — geen stembus nie, maar daar is bokse: ses meter lange staal-shipping containers wat in die woestynson gelos word. 'n Christenman genaamd Mehari is saam met ander gelowiges in een van daardie houers toegesluit omdat hulle saam aanbid het; die staal word warm soos 'n oond. Hy het gevra: "Heere, hoekom?" en in sy hart het hy gehoor: "Dit het met My ook gebeur, aan die kruis." Sy omstandighede het nie verander nie, maar hy het. Een stembrief is bedoel om jou omstandighede te verander; sy gebed het hom verander. Dan die cloud: ons boodskap, ons voortdos, ons vrae — dit klink sag en gewigloos, maar die cloud is nie in die lug nie; dit het 'n adres, 'n gebou, en party staan reg in Kaapstad. Een gewone vraag aan kunsmatige intelligensie gebruik omtrent soveel elektrisiteit as 9 sekondes TV kyk en sowat 5 druppels water — maar vermenigvuldig dit met miljarde vrae per dag, en jy het geboue so groot soos fabrieke nodig: datacentrums, reese sonder vensters, rak op rak vol rekenaars wat nooit afskakel nie. Suid-Afrika wil 'n groter stuk van hierdie datacentrums hê; in Kaapstad alleen word vier nuwe groot datacentrums beplan, wat saam sowat een derde van die stad se huidige elektrisiteitsvoorsiening kan gebruik. Waternavorsing bevind dat 'n datacentrum met tradisionele verkoeling sowat 25 miljoen liter water per jaar kan gebruik vir elke megawatt krag — in 'n stad wat in 2018 na dag nul afgetel het. Stefan sluit af: van die heel eerste tuin af is ons gevra om die aarde te bewerk en te bewaar; die cloud is nou deel van die aarde en vra wysheid van regerings en van ons persoonlik.